Terug naar hoofdonderwerpen


Hoe wij wonen

Bijbehorende fotoseries:
Opknappen en inrichten
Buiten
Interieur

Doorgaans is er in het land waar je naar toe gaat geen huisvesting geregeld en kun je, uiteraard binnen een bepaald huur- en servicebudget, zelf een huis uitzoeken. Dat lukte eigenlijk al binnen een dag nadat we in Taiz aankwamen, dankzij onze inmiddels 'persoonlijke adviseur' Hussein, die we via een reeds in Taiz gestationeerde Nederlander (Robert Jan Sterk) hebben leren kennen. Het huis had echter circa drie jaar leeggestaan en had een opknapbeurt nodig. Dat heeft zo'n drie weken geduurd en gedurende die tijd hebben we in het plaatselijke, zeer comfortabele Sofitel gelogeerd.

Het huis dat wij betrokken hebben, is ongeveer tien jaar oud en heeft de typische kenmerken van een modern Jemenitisch familiehuis (voor welgestelde families dan). Het is groot, doet 'massief' aan, met gevels van natuursteen (foto). En boven de ramen de in Jemen onvermijdelijke camaria's ('maanramen'. Dit zijn doorgaans halfcircelvormige ornamenten van gips met daarin gekleurd glas (foto). Van de eigenaar hebben we vernomen dat hij zich bij het ontwerp van het huis heeft laten inspireren door het Alhambra in Granada (Spanje).

Het huis ligt op een 'bergruggetje' midden en de stad, aan het einde van een doodlopende straat. Als je aan komt rijden heeft het iets kasteelachtigs, met een grote poort met Ali-Baba deur, omzoomd door twee 'torentjes' (foto). Door de unieke ligging is het er vrij rustig en toch vlak bij het centrum en niet ver van mijn werk. Daarnaast hebben we een fantastich uitzicht op de stad en de wijde omgeving (foto's).

Het huis bestaat uit drie verdiepingen en nog een soort souterrain 'onderverdieping'. Wij huren alleen de onderste twee, de bovenste (geheel aparte) verdieping wordt als logeerruimte voor de familie waarvan wij het huis huren, gebruikt.
Je komt binnen in een (enorme hal, die in de hoogte beide verdiepingen beslaat. Daaromheen zijn de woonvertrekken gesitueerd (foto). In deze hal leidt een marmeren trap naar de bovenverdieping (foto). Deze verdieping betreft ons 'privé domein', daar wonen wij dus. De onderste verdieping vormt de 'bedrijfsruimte' en omvat het guesthouse voor collega's die naar Jemen komen en een kantoor anex recreatieruimte anex ontvangstruimte voor Jemenieten (foto). De ontvangsruimte voor Jemenieten betreft een zogenaamde 'mafradj' (foto). Deze is bij Jemeniten met name populair voor het kauwen van qat met een praatje (vergelijkbaar met ons 'gesprek met een goed glas').

Onze eigen verdieping bestaat uit een ruime woonkamer (foto), vier 'slaapkamers' en een badkamer. Aangezien het deel van het huis dat wij huren eigenlijk niet geschikt is voor dubbele bewoning, hebben we één van de slaapkamers om laten bouwen tot keuken (foto). Een andere slaapkamer is ingericht als 'wijnlaboratorium', daar maken wij onze eigen wijn, want dat is in heel Jemen niet te koop. De andere twee slaapkamers betreffen onze eigen slaapkamer (foto) en een logeerkamer (foto), voor het geval eventuele logees i.v.m. beztting van het guesthouse niet beneden zouden kunnen verblijven.

Het huis wordt omzoomd door grote terassen (foto) en aan één kant een tuin met voornamelijk fruitstruiken en -bomen (foto). De voordeur komt uit op een waranda, waar we het meest zitten (foto). Nadeel van de plek is dat het er nogal veel waait (in het voorjaar en tijdens buien kan het zelfs hevig stormen). Wat dat betreft is het net een huisje aan zee. Maar de wind brengt ook verkoeling en die is in het overwegend warme Taiz doorgaans erg welkom.

Het aanpassen, opknappen en inrichten van het huis was een verhaal apart. Om een betere scheiding tussen ons 'privé domein' en de Vitensruimte te krijgen, hebben we de 'poortjes' die in de hal boven zaten laten dichtmaken (foto). Ook is er nog een andere wijziging in een ruimte beneden doorgevoerd, namelijk de opsplitsing ervan in een slaapkamer en berghok (foto). Deze aanpassingen zijn uitgevoerd door een vakkundundige timmerman, Nabeel, die naast deze verbouwing ook veel meubels voor ons heeft gemaakt (bedden, garderobekasten, bureau, keukeninrichting, etc.). Deze man is ons bij tijd en wijle nog steeds van dienst. Ook het schilderen van de muren verliep vrij redelijk, zij het dat de schilders in hun verfassortiment het slechts bij een soort verf hebben gelaten, te weten muurverf. Zodat de deuren en kozijnen nu met dit vuil-aanhangende, kalkachtige goedje besmeerd zijn. De ellende begon echter bij de stoffeerder. Het zeil dat we hadden gekocht bleek bij nader inzien iets te zijn dat je beter voor op tafel kunt gebruiken. Dat moest er dus weer uit. En ook de gordijnen zorgden voor wanhopige taferelen. Dan weer te lang, dan weer tekort of te smal. Zelfs als je het meetwerk voordeed of zelf verrichtte, lukte het maar niet het volgens onze wensen passend te krijgen (foto). Gelukkig leverde andere stoffeerders en vloeren- c.q. zeilleggers beter werk zodat het inmiddels toch nog ergens op lijkt.

Het sanitair en met name ook de waterleidingen binneshuis lieten in het begin te wensen over. Een aantal leidingen waren verstopt en moesten onder hoge druk weer schoongespoten worden. Ook de vervanging van WC-potten leverde schilderachtige tafrelen, met vaak veel geknoei (foto). En goeie, passende WC-brillen, daar zijn we nog steeds naar op zoek.

Uiteraard blijft er ook nog 'eigen' knutselwerk over en het aanschaffen van meubelen, huishoudartikelen en dergelijke. Op zich is dat wel leuk, maar een probleem is de inkoop van materialen. Heb je in Nederland zo'n beetje alles bij elkaar via een rondje Gamma of een meubelboulevard, in Jemen moet je voor elk dingetje weer naar een ander winkeltje (foto: de electiciteitswinkel), als je het al weet te vinden. Maar gelukkig stond en staat de al eerder genoemde Hoessein ons telkens weer met raad en daad terzijde, zodat wij doorgaans relatief snel op de juiste plek terecht weten te komen.

Uiteindelijk kunnen we zeggen dat we hier naar onze zin en op een mooie plek wonen. Ons onderkomen komt voor Nederlanders misschien wat overdreven en pompeus over, maar in een land waar je in de openbare ruimte erg opvalt, en die bovendien weinig ontspanning te bieden heeft, is een stekkie van dergelijke omvang erg welkom. Als je de poort van ons kasteel dichtschuift ben je op de binnenplaats naast de tuin, een ommuurdeplek waar je toch even Westers kunt doen en laten. En maken jullie je maar geen zorgen over verkwisting, want de huur die we betalen is vergelijkbaar met wat je in de vrije sector in Nederland voor een aardig rijtjeshuis betaalt.

Terug naar hoofdonderwerpen